Impact Challenge Award

We hebben de Impact Challenge Award gewonnen, met onze case over de ex-post evaluatie. We lieten dit spannende externe onderzoek uitvoeren in twee van onze epicentra, ruim drie jaar nadat zij zichzelf zelfredzaam hadden verklaard. We onderzochten wat daar drie jaar later nog van overeind stond. De evaluatie liet ons zien waarin we floreren, maar ook waarover we struikelen. 

Impact Challenge Award.

De Impact Challenge Award daagt goede doelen uit om hun impact te vergroten en beter zichtbaar te maken. Tijdens het Impact Event op vrijdag 27 november pitchte Suzanne Hoeksema van The Hunger Project onze case voor een jury en online deelnemers. De mede-finalisten waren Amref Flying Doctors, de Hartstichting, de Leprastichting en Trees for All. Samen met een vakjury kozen de deelnemers The Hunger Project tot de winnaar van de Impact Challenge Award 2020. Onze prijs: we krijgen de beschikking over een Persoonlijk Impact Team met experts van ABN AMRO.

Onze case: ex-post evaluatie.

Een van de belangrijkste kenmerken van The Hunger Project is dat we toewerken naar onze eigen overbodigheid. De ‘exitstrategie’ – het plan om ervoor te zorgen dat de bereikte impact ook na ons vertrek blijft voortbestaan – zit in het DNA van de wereldwijde organisatie.

Maar hoe duurzaam was deze impact eigenlijk? Hoe verging het de dorpsgemeenschappen na ons vertrek? Daar waren we al heel lang nieuwsgierig naar. En tegelijkertijd was het ook heel spannend om deze vraag stellen – want stel dat zou blijken dat het helemaal niet zo goed ging in deze dorpen als we hadden verwacht?

We stelden de vraag toch. In 2019 liet The Hunger Project een zogeheten ex-post impactevaluatie uitvoeren: een onderzoek in 2 dorpsgemeenschappen (in Ghana en Malawi) waar we in 2016 onze activiteiten hadden afgerond.

Een spannende vraag - maar we stelden 'm toch.

Resultaten van de ex-post evaluatie.

De ex-post evaluatie heeft laten zien waarin we floreren (mobiliseren van mensen) en waarover we struikelen (infrastructuur).

Het gemeenschapsgevoel en de yes we can mentaliteit waren er nog steeds. Honger, armoede en het aantal kindhuwelijken lieten een neerwaartse trend zien. Onderwijsparticipatie en bedrijvigheid zaten in de lift. De door The Hunger Project getrainde dorpsvrijwilligers waren nog steeds actief als kennisdelers en motivators.

Maar het ging niet goed met de toegang tot water. Sommige watertappunten waren stukgegaan, en het lukte de gemeenschap en haar watercomités niet om voldoende geld bij elkaar te leggen voor reparatie. Toegang tot schoon drinkwater is belangrijk voor het einde van honger, maar we deden het niet op de goede manier. Met deze onderzoeksresultaten op tafel vragen we ons af of wij wel zelf waterpunten moeten aanleggen. 

Leren van de evaluatie.

Het onderzoek en de lessen die we eruit trekken leiden tot nieuwe gesprekken, zowel binnen als buiten de organisatie. Op dit moment wordt de nieuwe Afrikastrategie (2021-2025) vormgegevens door de Afrikaanse landenteams van The Hunger Project. De nieuwe lijn is duidelijk: minder investeren in infrastructuur, meer investeren in gemeenschapsmobilisatie. Niet meer alles zelf willen doen, maar actief de samenwerking aangaan met organisaties met aanvullende expertise en capaciteiten.

Investeer in het einde van honger.