Mijlpaal: 50+ zelfredzame epicentra gaan door zonder The Hunger Project

Hoera! 54 epicentra in 8 van onze programmalanden in Afrika zijn zelfredzaam. Dat betekent dat bijna 900.000 mensen in 974 dorpen doorwerken aan het einde van honger en armoede zonder The Hunger Project. En daar zijn wij maar wat trots op. Want afscheid nemen van elkaar betekent dat de gemeenschappen flinke vooruitgang hebben geboekt. En nu zelf in staat zijn om de motor van lokale ontwikkeling te zijn. Het laat zien dat verandering van onderop en van binnenuit echt werkt. 

Van armoedebestrijding tot empowerment van vrouwen en verbeterde voedselzekerheid: de 54 zelfredzame epicentra in Benin, Burkina Faso, Ethiopië, Ghana, Malawi, Mozambique, Oeganda en Senegal hebben grote stappen gezet. En ze gaan daarmee verder, met het vertrouwen dat ze hun zelf gestelde doelen met eigen middelen kunnen behalen.

Meer dan 50 keer bewezen dat het kan.

In totaal heeft The Hunger Project in 9 Afrikaanse landen 138 epicentra opgezet. In 2015 werd Akotekrom in Ghana als eerste epicentrum zelfredzaam. Vorig jaar bereikten we een mijlpaal: het 50e epicentrum (Zuza in Mozambique) werd zelfredzaam. Eind 2020 stond de teller op 54 zelfredzame epicentra in 8 landen, bestaande uit 974 dorpen waarin 897.000 mensen wonen.

Hoera: we nemen afscheid!

Als een epicentrum officieel zelfredzaam wordt, gaat het verder zonder The Hunger Project. We investeren niet langer tijd, menskracht of middelen in het gebied. Zonder steun blijft het epicentrum haar rol als motor van lokale ontwikkeling spelen. We nemen met een groot feest afscheid van elkaar, waarbij we vieren wat er is bereikt.

Een greep uit de resultaten.

En wat we vieren is véél, want deze gemeenschappen hebben bergen verzet.

Op het platteland van 9 Afrikaanse programmalanden traint en begeleidt The Hunger Project clusters van 10 tot 15 dorpen: epicentra.

De gemeenschap heeft de lead, en werkt in 4 concrete stappen in 5 tot 8 jaar aan alle factoren van honger.

In goede samenwerking met elkaar, met een groot aantal getrainde vrijwilligers en met slimme partnerschappen met de lokale overheid, werken zij aan hun ultieme doel: zelfredzaamheid.

Bord-eten-The-Hunger-Project

29% minder honger en 22% minder armoede

In 34 van de 54 zelfredzame epicentra heeft niemand meer ernstige honger, en in 9 andere epicentra is het aantal mensen met ernstige honger teruggebracht naar minder dan 1%.
financiering

26% meer bedrijven naast landbouwactiviteiten

Meer dan helft van de gezinnen heeft hun inkomen kunnen verhogen met nieuwe inkomstenbronnen naast hun landbouwactiviteiten.
icoontje-foto

34% meer vrouwen hebben een bedrijf

Trainingen in ondernemerschap en financiële geletterdheid, vooral gericht op vrouwen, resulteerden erin dat meer vrouwen hun eigen bedrijf zijn gestart. Meer dan een kwart van de nieuwe ondernemingen wordt nu gerund door een vrouw.

25% minder diarree bij kinderen onder de 5

De gezondheidsprogramma’s verbeterden de omstandigheden voor mannen, vrouwen en kinderen – van jong tot oud. Zo is het aantal kinderen onder de 5 jaar met diarree succesvol teruggebracht naar 11%.

73% meer mensen hebben kennis over hiv/aids

En 43% van de mensen ouder dan 15 jaar volgden workshops over aids en gendergelijkheid, met juiste en begrijpelijke informatie over hiv/aids, waar mythes werden ontkracht en stigmatisering van behandeling en preventie ter discussie werd gesteld.

25% minder kindhuwelijken

Kindhuwelijken hangen nauw samen met honger en armoede. Door meisjes zelf te laten bepalen of, wanneer en met wie ze willen trouwen, wordt deze vicieuze cirkel doorbroken.
icoontje-thumbs-up

86% is ervan overtuigd dat ze hun eigen toekomst kunnen inrichten

En in het 50e zelfredzame epicentrum, Zuza in Mozambique, steeg dat flink: van 25% in de tussentijdse evaluatie in 2017 naar 66% in 2020, een stijging van ruim 150%.

Dit zijn de gemiddelde resultaten uit de eindevaluaties van de 54 zelfredzame epicentra, ten opzichte van de midterm evaluaties, die we zo’n 3 tot 4 jaar voor de eindevaluatie afnamen. Omdat we niet bij elk epicentrum een baseline hebben gedaan, is de startsituatie niet meegenomen – waardoor de eigenlijke verandering over de totale periode naar verwachting groter is dan deze cijfers, omdat die alleen de verandering in de laatste 3 – 4 jaar laten zien.

Ndeye zet zich in voor haar dorp.

Een van die changemakers die zich inzette voor vooruitgang is Ndeye Ndiaye uit Fadam, Senegal. Ze volgde leiderschapstrainingen van The Hunger Project in het inmiddels zelfredzame epicentrum Coki. Met een kleine lening van 50.000 CFA (ongeveer 76 euro) van de lokale spaargroep, kocht ze haar eerste naaimachine en startte zij haar eigen kledingatelier. Inmiddels heeft zij ook haar drie broers in dienst en leidt ze dorpsgenoten op door schoolverlaters naailes te geven.

Tekst gaat door onder foto.

CHANGEMAKER

“Met een kleine lening van onze spaargroep kon ik mijn eerste naaimachine kopen. Nu leid ik, als enige vrouwelijke naaister in ons dorp, jongeren op en leer ik hen een vak.”

Ndeye Ndiaye met haar broers die nu bij haar in dienst zijn in haar kledingatelier.

CHANGEMAKER

Zelfredzaamheid is niet zelfvoorzienend.

Zelfredzaamheid betekent niet dat er helemaal geen honger of armoede meer is. Of dat iedereen toegang heeft tot schoon water of zijn hiv-status weet. Nog niet per se elke bestaande behoefte of vraag is beantwoord, maar het gaat duidelijk beter. Het belangrijkste is dat de gemeenschap zelf het dorp leidt. En dat ze zeker weten dat ze met elkaar nieuwe uitdagingen kunnen oppakken, ook bij tegenslag – op weg naar het einde van honger en armoede voor iedereen.

Basis voor opschaling.

We zijn meer dan trots op de zelfredzame epicentra. Het laat ons zien dat verandering van onderop en van binnenuit echt werkt. De zelfredzame epicentra vormen de basis van de opschaling en verspreiding van onze aanpak. Want dat is ons ultieme doel: het concept van bestrijding van honger en armoede ‘van onderop’ verspreiden. Daarvoor is het bewijs, de inspiratie en het voorbeeld van zelfredzame epicentra cruciaal.

Lees verder over zelfredzaamheid in onze 3 blogs.

  1. Mobilizing Communities for Self-Reliance over de 5 principes van onze Vision, Commitment and Action-workshops door Grace Chikowi, directeur The Hunger Project Malawi.

  2. Local Governments as Key Drivers for Self-Reliance and Sustainable Development over de samenwerking met lokale overheden binnen onze epicentrumstrategie door Irene Naikaali, hoofd Programma’s bij The Hunger Project Oeganda.

  3. When a Woman Leads the Way vertelt het verhaal van Ndeye Ndiaye en de kracht van vrouwelijk leiderschap, door Libasse Sow, voormalig hoofd Monitoring, Evaluation and Learning bij The Hunger Project Senegal.

Zelfredzame epicentra vormen de basis voor de opschaling van onze aanpak.

Investeer in het einde van honger.