Het einde van honger, het kan wél!

Het einde van honger,
het kan wél!

Over honger.

Nog meer dan 690 miljoen mensen wereldwijd hebben honger. En dat terwijl honger het grootste oplosbare probleem ter wereld is. Er is namelijk genoeg voedsel op de wereld voor iedereen. De wereld heeft zichzelf ten doel gesteld dat in 2030 niemand meer honger heeft. En dat kan. Het einde van honger is mogelijk door te investeren in mensen.

Meer dan 690 miljoen mensen hebben honger.

Wereldwijd hebben 690 miljoen mensen een constant probleem met voedsel: ze hebben honger. Dat is 9 % van de wereldbevolking: oftewel 1 op de 11 mensen of bijna 40 keer het aantal inwoners van Nederland. Deze mensen zijn vooral bezig met de vraag waar de volgende maaltijd vandaan komt, en dat neemt bijna al hun tijd en denkruimte in beslag. De meeste mensen met honger wonen in ontwikkelingslanden, vooral in Azië en Afrika. Ze wonen vooral op het platteland, en het zijn grotendeels vrouwen. Daarnaast hebben meer dan 2 miljard mensen (25% van de wereldbevolking) ‘milde honger’: niet elke dag, maar wel regelmatig. Daar is helemaal niks milds aan.

De meeste honger is chronisch.

Een deel van de honger wordt veroorzaakt door een hongersnood, crisis, natuurramp of oorlog: acute honger. Maar meestal is honger chronisch.  Dag in dag uit, generatie na generatie. Omdat chronische honger structureel is, is voedsel sturen geen duurzame oplossing. Het biedt even verlichting, maar daarna is er weer honger. Het einde van honger vraagt dan ook om duurzame oplossingen.

Honger is niet alleen te weinig eten.

Honger is niet alleen een kwestie van weinig eten, maar vaak vooral van slecht of eenzijdig eten. Zelfs wanneer mensen voldoende calorieën binnenkrijgen om hun gevoel van honger te stillen, kunnen ze door slechte kwaliteit van dat eten een tekort hebben aan voedingsstoffen. Ze raken ondervoed. Als je bijvoorbeeld dagelijks alleen witte rijst eet, kom je heel wat vitamines en mineralen te kort. Vooral in de eerste 1000 dagen van een mensenleven – van de eerste dag van de zwangerschap tot het tweede levensjaar – is goede voeding essentieel.

Gevolgen van honger.

Door honger kunnen mensen, en hele samenlevingen, zich niet ontwikkelen zoals ze zouden willen. Want door honger neemt je weerstand af en word je sneller ziek. Je wordt te dun of juist te dik. Je hebt minder energie en kunt minder goed leren en presteren. Ondervoede kinderen lopen een blijvende fysieke en mentale achterstand op – en dat werkt een leven lang door. En onnodig veel kinderen en volwassenen sterven door honger.

Ondervoeding werkt een leven lang door.

SDG2: het einde van honger in 2030​

The Hunger Project werkt al 40 jaar aan het einde van honger. Daarin staan we niet alleen: de wereld heeft zichzelf tot doel gesteld dat in 2030 niemand nog honger heeft. Dat spraken de leiders van 193 landen met elkaar af, als onderdeel van Sustainable Development Goals (SDG’s). Deze ambitieuze agenda voor de wereld bestaat uit 17 doelen die uiterlijk in 2030 moeten zijn behaald. Het einde van honger staat in SDG2 fier vooraan.

Op weg naar het einde van honger: vooruitgang en stagnering.

Het ging de afgelopen decennia veelbelovend goed vooruit: hoewel de wereldbevolking fors groeide, daalde het aantal ondervoede mensen jarenlang flink. Maar sinds 2015 kwam er een teleurstellende omslag in die dalende lijn. Honger neemt weer toe, in plaats van af. Dat komt vooral door conflicten, financiële instabiliteit en klimaatverandering. En door de coronacrisis zal dit verder toenemen. Niet alleen door het coronavirus zelf, maar vooral door de maatregelen en de te verwachten economische terugval.

De tekst loopt door onder de foto. 

Groepje mensen_India_Anna Zhu_The Hunger Project

Honger gaat over meer dan voedsel alleen.

Honger komt niet doordat er te weinig voedsel is op deze wereld – er is genoeg voor iedereen. Maar door ongelijkheid en armoede heeft niet iedereen heeft toegang tot dat voedsel. Daarnaast spelen meer oorzaken een rol bij chronische honger. Het is een vicieuze cirkel waarin de omgeving, klimaatverandering, water, sanitair, onderwijs, gezondheidszorg en ongelijkheid tussen mannen en vrouwen allemaal een rol spelen. Door slecht onderwijs is bijvoorbeeld moeilijk om werk te vinden en zo voldoende verdienen te voor goed voedsel. Andere oorzaken, zoals kindhuwelijken of ziektes als malaria en hiv/aids, zijn misschien minder voor de hand liggend. Maar al deze oorzaken spelen, op hun eigen manier, een rol bij honger. Dat vraagt dan ook om een geïntegreerde aanpak.

Het einde van honger gaat over mensen.

Ondanks de recente alarmerende cijfers is The Hunger Project ervan overtuigd dat het einde van chronische honger haalbaar is – als we serieus in dit vraagstuk investeren. Het belangrijkste ingrediënt voor het einde van honger zijn mensen met honger zélf. Want mensen met honger zijn niet het probleem, zij zijn de oplossing. Blijvende verandering kan alleen gebeuren wanneer mensen dat zelf doen. Door voorlopers uit de dorpen – echte changemakers, die de verandering van binnenuit leiden.

Mensen met honger zijn niet het probleem, zij zijn de oplossing.

The Hunger Project op weg naar het einde van honger.

The Hunger Project laat met 40 jaar ervaring en met programma’s in bijna 14.000 dorpen in 13 programmalanden in de praktijk zien dat het einde van honger haalbaar is. De aanpak verschilt per land – want de omstandigheden zijn er ook verschillend – maar in alle gebieden staan de mensen met honger zelf centraal. Zij dragen de oplossing zelf – van onderop, van binnenuit.

Mensen met honger zelf maken het verschil.

In de programmalanden zijn duizenden bijzondere mannen en vrouwen actief. Ondernemende mensen die verandering willen in hun dorp en zich daarvoor inzetten. Die kansen zien en lef hebben. Zij kijken naar wat er wél kan in hun dorp. Ze werken niet aan óf aan landbouw óf aan vrouwenrechten óf aan onderwijs, maar juist geïntegreerd aan alle grondoorzaken van honger en armoede tegelijk. Vrouwen staan voorop. En ze werken zoveel mogelijk samen met de lokale overheid.

Verandering van onderop en binnenuit: community-led development

Lokale teams van The Hunger Project faciliteren vanaf de zijlijn, coachen waar nodig, en spelen in op wat er nodig is. Niet met liefdadigheid, maar met gelijkwaardige partnerschappen. Met maatwerk en lokale oplossingen. En we trekken daar rustig de tijd voor uit die er ter plekke nodig is – minstens vijf jaar, en vaak ook langer. Deze basis van alles wat we doen noemen we community-led development. En zo is het uiteindelijk heel goed mogelijk is om blijvend een einde te maken aan chronische honger en armoede.

Wat jij kunt doen voor het einde van honger.

Ook jij kunt onderdeel zijn van de oplossing. Net als tientallen bedrijven, stichtingen en particulieren die een aandeel hebben in het einde van honger. Investeer in het werk van de 500.000 lokale vrijwilligers, zodat zij een verschil kunnen maken voor hun 16,5 miljoen dorpsgenoten. Word lid van ondernemersnetwerk Odisha’s 100 of Katakle. Koppel een product van je bedrijf aan The Hunger Project. Deel ons verhaal en blijf op de hoogte van ons werk. Of bekijk een van de vele andere mogelijkheden om mee te doen.

Het einde van honger kan wél. Hoewel de laatste jaren honger weer toeneemt, is er daarvoor spectaculaire vooruitgang geboekt. Maar dan moeten we wel met z’n allen héél hard aan de bak om het tij te keren. Met als belangrijkste ingrediënt de mensen met honger zelf zijn. Mensen die geloven dat het anders kan, die verandering in gang zetten en anderen inspireren. The Hunger Project investeert in deze mensen, zodat zij een verschil kunnen maken voor hun dorpsgenoten. Op weg naar het einde van honger voor iedereen.

Investeer in het einde van honger.