Het einde van honger, het kan wél!

Het einde van honger,
het kan wél!

Rajwanti: machtig als de minister-president.

Rajwanti Singh is dorpsraadslid in Madhya Pradesh, India. Door haar deelname aan het leiderschapsprogramma van The Hunger Project kwam haar ontwikkeling als vrouwelijk leider in een stroomversnelling. Binnen korte tijd bereikte ze veel – voor haarzelf, maar ook voor haar gemeenschap.

Het eerste vrouwelijke dorpsraadslid.

Nadat Rajwanti Singh (42) was uitgehuwelijkt verhuisde ze naar Posta, een dorpje met 230 inwoners in de staat Madhya Pradesh. Ze kreeg 6 kinderen. In 2009 werd Rajwanti als eerste vrouw in de panchayat (de dorpsraad) gekozen. Volgens de Indiase wet moet 50% van de dorpsraadsleden vrouw zijn. Van de 19 raadsleden zijn inmiddels tien vrouw. Kijk mee naar haar verhaal. 

Dubu? Zeker niet.

“Bij de eerste vergaderingen van de panchayat zat ik stil in een hoekje. Ik was onzeker en wist niet wat ik moest zeggen in de vergadering. Of welke oplossingen ik zou kunnen aandragen voor het dorp.” Terugkijkend zegt Rajwanti dat dit door haar dubu  persoonlijkheid kwam: teruggetrokken en timide. Haar echtgenoot schiet in de lach. “Mijn vrouw dubu? Zeker niet! Haar kracht is om mensen te inspireren, aan te moedigen en samen te brengen. Dat deed ze thuis al. Daarom wist ik dat ze onze gemeenschap goed zou kunnen leiden.”

Het was Rajwanti’s echtgenoot die haar het zetje gaf om zich verkiesbaar te stellen voor de dorpsraad. En dat was nodig. Rajwanti: “Diep van binnen koesterde ik die ambitie. Maar het duurde een tijd voordat ik die stap durfde te zetten”. Maar Rajwanti’s man geloofde in haar. “Ze heeft het in zich!”

Ontpoppen tot een krachtige leider.

Na haar verkiezing kwam ze in contact met The Hunger Project. Ze volgde het vijfjarig trainingsprogramma. De trainingen zorgden voor de ommekeer. “Mijn ontwikkeling als vrouw en als leider kwam in een stroomversnelling. Ik werd actiever en ging meer in mezelf geloven. Ik voelde me geen dorpsraadslid, maar een groot leider, zoals de minister-president! Ik kreeg het gevoel dat ik evenveel waard ben als een ander. ”

Niet onderdoen voor een man.

Gedreven vertelt ze over haar ambities: “Ik wil mezelf blijven ontwikkelen en bewijzen dat ik een goede leider ben. En dat ik niet minder ben dan een man. Vrouwelijke leiders zijn anders dan mannelijke. Ik wil mannelijke leiders laten zien dat wij verder kijken, een vooruitziende blik hebben. Sterker nog, ik wil doen wat mannen niet lukt.”

Verder kijken dan het eigen dorp.

En dat is gelukt. Want Rajwanti werd niet alleen raadslid in haar panchayat, maar ook voorzitter van twee federaties van vrouwelijk leiders op een hoger niveau dan het dorpsniveau. Rajwanti bracht vrouwen uit verschillende panchayats en districten samen op ‘block’ niveau. En ze werd verkozen tot voorzitter van de vrouwenfederatie op staatsniveau. “Samen staan we sterk. Een individu kun je kapotmaken, maar een blok niet.” Rajwanti vindt het belangrijk om verder te durven kijken dan het eigen dorp en het collectief belang voorop stellen.

Campagnes tegen geweld tegen vrouwen.

Rajwanti’s voorzitterschap van de federaties dwingt veel respect af binnen de gemeenschap, ook bij de mannen. “Het is heel bijzonder. Mannen stonden op om mij te groeten. Ik heb onze kleine afgelegen panchayat op de kaart gezet!” 

Met de staatsfederatie evalueert ze hun campagnes over geweld tegen vrouwen. Op een spoedvergadering van twintig vrouwelijke leiders houdt ze een vurig betoog waarin ze refereert aan de gang rape of the Delhi girl. “Dit kan ons ook overkomen. We moeten onze sociale omgeving leefbaarder en ontvankelijker maken voor vrouwen en meisjes. Daarom hebben we samen deze federatie gevormd. Onze stem wordt sterker!”

Samen staan we sterk. Een individu kun je kapot maken, maar een blok niet.

Vrouwen als tweederangsburgers.

In India worden vrouwen op talloze manieren benadeeld en dikwijls ook mishandeld. Rajwanti’s ogen schieten vuur als ze vertelt: “Het leven is moeilijk voor vrouwen. Als we buiten lopen worden we belaagd, tegengehouden of zomaar gemolesteerd door mannen. We zijn niet vrij om te gaan en staan of te werken waar we willen. Vrouwen beschikken niet over hun hard verdiende geld en zijn zelfs thuis niet altijd veilig. Vrouwen worden gestigmatiseerd.”

Dromen.

Als raadslid richt Rajwanti zich op een nationaal banengarantieplan, een fonds voor gehandicapten en de strijd tegen ondervoeding. Ze wil zich inzetten voor een betere positie van armen en de dhalits. Ze adviseert ook andere vrouwelijke leiders in de wijde omgeving. En ze heeft vele dromen voor haar kinderen, dat zij zich ontwikkelen tot goede mensen. Net als haar man zijn haar kinderen apentrots op Rajwanti. “Soms, wanneer ik het niet meer zie zitten, spoort mijn oudste dochter mij aan. Mam, dit is nog maar het begin. Je moet doorgaan en volhouden.”

Change agent.

 “Ik ben blij en trots dat ik bijdraag aan verandering. Als gekozen vrouwelijke leider zie ik mijzelf als change agent. Ook als mijn werk als dorpsraadslid stopt, ga ik door. Iemand moet het voortouw nemen.”

CHANGEMAKER

"Mijn diepste wens is dat ook andere vrouwen de moed en mogelijkheden krijgen om dapper vooruit te komen in hun leven. Mijn verhaal moet een inspiratiebron zijn voor anderen."

Rajwanti Singh

CHANGEMAKERS

Changemaker-Dorpsraadslid-Rajwanti-Singh-Posta-Madhya-Pradesh-India-Mark-van-Luyk-The-Hunger-Project
Changemaker-dorpsraadslid-Rajwanti-Singh-Posta-Madhya-Pradesh-India-Mark-van-Luyk-The-Hunger-Project

Changemakers.

Zoals Rajwanti zijn er nog veel meer changemakers actief. The Hunger Project trainde bijna 500.000 lokale vrijwilligers. Ondernemende mensen die verandering willen in hun dorp en zich daarvoor inzetten. Die kansen zien en lef hebben. Zij kijken naar wat er wél kan in hun dorp. En maken zo het verschil voor hun 16,5 miljoen dorpsgenoten. Lees hun verhalen

Investeer ook in het einde van honger.